Weimar Cumhuriyeti'nde Hiperenflasyon ve Ekonomik Çöküş

Birinci Dünya Savaşı'ndan yenik çıkan Almanya, Versay Antlaşması'nın getirdiği ağır tazminat yükümlülükleri ve savaş masrafları nedeniyle büyük bir ekonomik darboğaza girdi. Weimar Cumhuriyeti hükümetinin borçları ödemek ve Fransız işgaline karşı grevde olan Ruhr bölgesi işçilerini finanse etmek amacıyla kontrolsüz bir şekilde para basması, tarihin en yıkıcı hiperenflasyon süreçlerinden birini tetikledi.

1923 yılına gelindiğinde Alman markı değerini neredeyse tamamen yitirme noktasına geldi. 1 sterlinin 220 bin mark seviyesine ulaşması, paranın değişim aracı olma vasfını kaybetmesine ve halkın temel ihtiyaç maddelerine ulaşamamasına yol açtı. Fiyatların gün içinde bile katlanarak arttığı bu dönemde, orta sınıfın tüm birikimleri buharlaşırken toplumsal huzursuzluk ve sefalet had safhaya ulaştı.

Bu ekonomik yıkım, Alman halkının demokratik kurumlara olan güvenini sarsarak radikal siyasi hareketlerin güç kazanmasına uygun bir zemin hazırladı. Daha sonra gerçekleştirilen para reformuyla kriz kontrol altına alınmaya çalışılsa da, 1923 hiperenflasyonu Nazi Partisi'nin yükselişine giden yolda en önemli sosyo-ekonomik dönüm noktalarından biri olarak tarihteki yerini aldı.