1910 Bursa İpek İşçileri Grevi

19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başında Bursa, Osmanlı İmparatorluğu'nun en önemli sanayi ve ipek üretim merkezlerinden biri konumundaydı. Bu sektördeki iş gücünün çok büyük bir kısmını, düşük ücretlerle ve ağır şartlar altında çalıştırılan kadınlar ile çocuklar oluşturuyordu. 1910 yılına gelindiğinde, II. Meşrutiyet'in yarattığı nispeten özgürlükçü ortamın da etkisiyle, emekçiler arasındaki huzursuzluk örgütlü bir tepkiye dönüştü.

Ağustos 1910'da patlak veren grev, Bursa'daki yaklaşık 50 ipek fabrikasında çalışan binlerce kadın işçiyi kapsadı. İşçiler; 14 saati bulan çalışma sürelerinin kısaltılması, günlük ücretlerin artırılması ve insani çalışma koşullarının sağlanması gibi temel taleplerle iş bıraktı. Bu eylem, Osmanlı topraklarında kadınların öncülük ettiği ilk ve en büyük kitlesel işçi hareketlerinden biri olarak kayıtlara geçti.

Grev, işverenlerin direnci ve dönemin idari baskılarına rağmen, işçi sınıfının ve özellikle kadınların toplumsal mücadeledeki gücünü kanıtladı. Bazı fabrikalarda kısmi ücret artışları sağlansa da, hareketin asıl önemi Türkiye'deki sendikalaşma süreci ve kadın hakları mücadelesine bıraktığı tarihi mirastır. Bu olay, Anadolu'daki sanayi işçisinin hak arama bilincinin gelişmesinde kritik bir kilometre taşı kabul edilir.