Şeyh Mucibur Rahman'ın Bangladeş Başbakanı Olarak Göreve Başlaması

1971 yılında sona eren Bangladeş Kurtuluş Savaşı'nın ardından, ülkenin kurucu lideri Şeyh Mucibur Rahman, Pakistan'daki tutsaklığından kurtularak vatanına döndü. 12 Ocak 1972 tarihinde, yeni kurulan devletin yönetim biçimini belirlemek amacıyla başkanlık görevinden ayrılarak başbakanlık makamına geçti. Bu hamle, Bangladeş'in demokratik bir parlamenter sistemi benimsemesinin ilk somut adımı olarak tarihe geçti.

'Bangabandhu' (Bengal'in Dostu) unvanıyla anılan Rahman, başbakanlığı döneminde savaşın yıkıma uğrattığı ülkeyi ayağa kaldırmak için yoğun çaba sarf etti. Milyonlarca mültecinin geri dönüşü, kıtlık tehlikesi ve altyapı sorunlarıyla mücadele ederken, aynı zamanda laik ve demokratik bir anayasanın hazırlanmasına öncülük etti. Onun liderliği, Bangladeş'in uluslararası alanda tanınmasında ve egemen bir güç olarak pekişmesinde kilit rol oynadı.

Mucibur Rahman'ın başbakanlık süreci, Güney Asya'nın siyasi haritasında köklü bir değişikliğin tescili niteliğindeydi. Ancak bu dönem, ekonomik zorluklar ve siyasi çalkantılarla da sınandı. Rahman, 1975 yılındaki askeri darbeye kadar ülkenin en etkili figürü olmaya devam ederek modern Bangladeş'in temellerini atan isim olarak hafızalara kazındı.