Galata Köprüsü’nün Hizmete Girmesi ve Müruriye Uygulaması

20. yüzyılın başında İstanbul’un artan trafik ve modernleşme ihtiyacını karşılamak amacıyla bir Alman firmasına sipariş edilen yeni Galata Köprüsü, inşa sürecinin ardından hizmete girdi. Karaköy ve Eminönü'nü birbirine bağlayan bu yapı, şehrin sosyal ve ticari hayatının en önemli merkezlerinden biri haline gelerek Osmanlı'dan Cumhuriyet'e uzanan bir köprü görevi gördü.

Köprü, açılışından itibaren 1930 yılına kadar ekonomik bir kaynak olarak değerlendirildi. Bu dönemde köprüden geçen her yaya ve araçtan 'müruriye' adı verilen bir geçiş ücreti tahsil edildi. Köprünün her iki ucunda görev yapan ve kendilerine has beyaz önlükler giyen tahsildarlar, bu ücretleri toplayarak kentin ulaşım bütçesine katkı sağladılar.

1930 yılında kaldırılan müruriye vergisi, İstanbul'un gündelik yaşamında ve edebiyatında önemli bir yer edinmiştir. Bugün Galata Köprüsü, bu eski vergi uygulamasının anılarıyla birlikte kentin en ikonik ulaşım damarlarından biri olma özelliğini korumaktadır.