Casablanca Konferansı ve Müttefik Stratejisinin Belirlenmesi

14-24 Ocak 1943 tarihleri arasında Fas'ın Kazablanka şehrinde düzenlenen Casablanca Konferansı, II. Dünya Savaşı'nın gidişatını belirleyen en kritik diplomatik buluşmalardan biridir. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Franklin D. Roosevelt ve Birleşik Krallık Başbakanı Winston Churchill, Kuzey Afrika Cephesi'ndeki zaferlerin ardından Müttefiklerin bir sonraki adımını kararlaştırmak üzere bir araya gelmiştir. Konferansa ayrıca, Fransız direnişinin liderliği konusunda rekabet halinde olan Charles de Gaulle ve Henri Giraud da davet edilerek Fransız kuvvetlerinin birleşmesi hedeflenmiştir.

Konferansın dünya tarihine geçen en önemli sonucu, Roosevelt tarafından açıklanan 'kayıtsız şartsız teslimiyet' (unconditional surrender) doktrinidir. Bu doktrin, Müttefiklerin Mihver devletleriyle hiçbir şekilde ayrı bir barış antlaşması yapmayacağını ve savaşın ancak Almanya, İtalya ve Japonya'nın tamamen teslim olmasıyla sona ereceğini ilan etmiştir. Bu karar, Müttefik devletler arasındaki güveni pekiştirirken, düşman tarafına savaşın sonuna kadar taviz verilmeyeceği mesajını net bir şekilde iletmiştir.

Askeri strateji açısından ise konferansta, Sicilya'nın işgali (Husky Harekâtı) ve ardından İtalya anakarasına yapılacak saldırıların planlaması yapılmıştır. Ayrıca, Sovyetler Birliği üzerindeki baskıyı hafifletmek amacıyla Avrupa'da açılacak olan ikinci cephenin hazırlıkları ve stratejik bombardıman operasyonlarının yoğunlaştırılması karara bağlanmıştır. Casablanca Konferansı, Müttefiklerin askeri üstünlüğü ele geçirmeye başladığı bir dönemde, savaş sonrası dünya düzeninin de temellerinin atıldığı bir zirve olmuştur.