İstanbul Tramvay Şirketi İşçileri Grevi

1908 yılında İkinci Meşrutiyet'in ilan edilmesinin ardından oluşan özgürlük atmosferinde, Osmanlı İmparatorluğu'nda yoğun bir grev dalgası baş gösterdi. Bu sürecin en kritik eylemlerinden biri olan İstanbul Tramvay Şirketi grevi, yabancı sermayeli şirketin dayattığı ağır çalışma koşullarına ve düşük ücretlere karşı bir başkaldırı niteliği taşıyordu. İşçiler, sendikal hakların henüz yasal zemine tam oturmadığı bir dönemde örgütlenerek hak arayışına girdiler.

Grev süresince İstanbul'da toplu taşıma hizmetleri tamamen durma noktasına geldi ve bu durum şehir hayatında büyük bir aksamaya yol açtı. Hükümet, artan bu işçi hareketlerini kontrol altına almak ve yabancı sermayenin çıkarlarını korumak amacıyla kısa süre sonra 'Tatil-i Eşgal Kanunu'nu yürürlüğe koyarak grevleri kısıtladı. Ancak tramvay işçilerinin bu direnişi, Türkiye'deki modern işçi sınıfı mücadelesinin ve örgütlü hak arama bilincinin tarihsel köşe taşlarından biri olarak kabul edilmektedir.