İş ve İşçi Bulma Kurumu'nun Kuruluşu (1946)

İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde Türkiye, ekonomik ve sosyal yapısını modernize etme çabalarını hızlandırmıştır. Bu süreçte sanayileşme hamleleri ve artan iş gücü ihtiyacı, emek piyasasının devlet eliyle düzenlenmesini zorunlu kılmıştır. 21 Ocak 1946 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilen 4837 sayılı kanunla, İş ve İşçi Bulma Kurumu (İİBK) resmen kurulmuştur.

Kurumun temel amacı, iş arayanlara yeteneklerine uygun işler bulmak ve işverenlerin ihtiyaç duyduğu nitelikli iş gücünü temin etmektir. Kuruluş, işçi ve işveren arasındaki arabuluculuk faaliyetlerini sistematik bir hale getirerek işsizlikle mücadelede merkezi bir rol üstlenmiştir. Bu adım, Türkiye'deki sosyal devlet anlayışının ve çalışma hukukunun gelişiminde bir dönüm noktası olarak kabul edilir.

İlerleyen yıllarda kapsamı genişleyen ve 2003 yılında Türkiye İş Kurumu (İŞKUR) adını alan bu yapı, günümüzde de istihdam politikalarının belirlenmesinde ve uygulanmasında en kritik kurum olma özelliğini sürdürmektedir. 1946'daki bu yasal düzenleme, modern Türk çalışma hayatının kurumsal temellerini atmıştır.