Yaşar Kemal'in Türkiye İşçi Partisi'nden İstifası

Türk edebiyatının en önemli figürlerinden biri olan Yaşar Kemal, sadece edebi kimliğiyle değil, toplumcu gerçekçi dünya görüşü doğrultusunda siyasi kimliğiyle de ön plana çıkmıştır. 1960'lı yıllarda Türkiye İşçi Partisi'ne (TİP) katılan Kemal, partinin propaganda faaliyetlerinde ve halkla kurduğu bağda merkezi bir rol oynamıştır. Mehmet Ali Aybar liderliğindeki TİP'in parlamenter sistem içerisindeki yükselişinde, Yaşar Kemal gibi aydınların desteği partiye büyük bir meşruiyet ve kültürel derinlik kazandırmıştır.

Ancak, 1960'lı yılların sonlarına doğru TİP içerisinde yaşanan ideolojik kırılmalar, stratejik anlaşmazlıklar ve parti içi hiyerarşik yapının sertleşmesi, Yaşar Kemal'in parti yönetimiyle olan bağlarını sarsmıştır. Özellikle partinin bilim kurulu ve yönetim kademeleri arasındaki görüş ayrılıkları, Kemal'in daha sivil ve özgürlükçü sosyalizm anlayışıyla çelişmeye başlamıştır. Bu süreç, usta yazarın partideki aktif görevlerinden ve üyeliğinden resmi olarak ayrılmasıyla sonuçlanmıştır.

Yaşar Kemal'in TİP'ten istifası, Türk siyasi tarihinde aydınların siyasi partilerle olan ilişkisi ve 'bağımsız entelektüel' duruşu açısından sembolik bir öneme sahiptir. İstifasından sonra da sosyalist değerlere bağlılığını koruyan Kemal, mücadelesini doğrudan siyaset yerine romanları, röportajları ve toplumsal olaylardaki tavrıyla sürdürmeyi tercih etmiştir. Bu ayrılık, Türkiye'de sol hareketin entelektüel birikimi ve örgütlü siyaset arasındaki karmaşık ilişkinin en net örneklerinden biri olarak tarihe geçmiştir.