Tekel ve Tekstil İşkolunda Grevlerin Başlaması

Türkiye'de 1960'lı yılların başından itibaren gelişen sendikal haklar ve 1961 Anayasası'nın getirdiği özgürlükçü ortam, işçi sınıfının örgütlü mücadelesini yeni bir boyuta taşımıştır. Bu dönemde özellikle devletin tekelinde bulunan tütün ve içki üretimi (Tekel) ile sanayileşmenin öncü sektörü olan tekstil işkolunda çalışan binlerce işçi, düşük ücretler ve yetersiz çalışma koşullarına karşı seslerini yükseltmeye başlamıştır.

Tekel ve tekstil grevleri, sadece ekonomik bir talep olmanın ötesinde, Türkiye'nin endüstriyel dönüşüm sürecinde işçi-işveren ilişkilerinin yeniden tanımlandığı kritik bir dönüm noktasını temsil eder. Grevler boyunca sendikalar, toplu iş sözleşmesi hakkının etkin kullanımı için mücadele vermiş ve bu eylemler diğer sektörlerdeki işçiler için de bir emsal teşkil etmiştir.

Bu grev dalgası, Türkiye'nin sosyal ve ekonomik tarihinde işçi sınıfının politik bir özne olarak güçlenmesine katkı sağlamıştır. Tekel gibi stratejik kurumların ve tekstil gibi istihdam deposu olan alanların durması, dönemin hükümetlerini iş yasalarında ve sosyal haklarda düzenlemeler yapmaya zorlayarak çalışma hayatında kalıcı izler bırakmıştır.