Çok Çocuklu Ailelere Nakdi İkramiye Verilmesi Kararı

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarında, uzun süren savaşlar neticesinde azalan nüfusu artırmak ve genç devletin dinamizmini korumak stratejik bir öncelik haline gelmiştir. Bu doğrultuda benimsenen "pronatalist" (nüfus artışını destekleyen) politikalar, 1930 yılında yürürlüğe giren Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile yasal bir zemine oturtulmuştur. Kanun kapsamında, nüfusun nitelik ve nicelik olarak geliştirilmesi hedeflenmiştir.

Alınan karar doğrultusunda, hayatta olan altı ve daha fazla çocuğu bulunan annelere devlet tarafından nakdi ikramiye verilmesi veya bu ailelerin özel madalyalarla ödüllendirilmesi kararlaştırılmıştır. Bu uygulama, sadece ekonomik bir destek sağlamakla kalmamış, aynı zamanda çok çocuklu aile yapısını toplumsal olarak prestijli bir konuma getirmeyi amaçlamıştır. Ayrıca bu ailelere yol vergisinden muafiyet gibi çeşitli idari kolaylıklar da tanınmıştır.

Bu teşvikler, genç Cumhuriyet'in kalkınma hamleleri için ihtiyaç duyduğu iş gücünü ve askeri savunma kapasitesini güçlendirme amacını taşımaktaydı. Dönemin şartları içerisinde başarıyla uygulanan bu sosyal politikalar, Türkiye'nin demografik yapısının hızla toparlanmasında ve Cumhuriyet'in ilk on yıllarında nüfus artış hızının hedeflenen seviyelere ulaşmasında kritik bir rol oynamıştır.