İlköğretimin Türk Okullarında Yapılmasını Zorunlu Kılan Kanun'un Kabulü

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarında eğitim sistemi, ulusal kimliğin inşası ve modernleşme hedefleri doğrultusunda köklü bir değişimden geçmiştir. Bu kapsamda Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilen yasal düzenleme, ilköğretim çağındaki çocukların eğitimlerini yabancı okullarda almasını yasaklayarak bu sürecin yalnızca Türk okullarında yürütülmesini zorunlu kılmıştır. Kararın temelinde, erken yaşlardaki çocukların yabancı kültürel ve siyasi etkilerden korunması düşüncesi yatmaktadır.

Kanunun gerekçesinde, çocukların bu hassas gelişim döneminde 'terbiye ve tahsillerini ecnebi mekteplerinde almalarının' milli kimlik oluşumu açısından yanlış ve zararlı olduğu vurgulanmıştır. Dönemin hükümeti, yabancı eğitim kurumlarının kontrolsüz faaliyetlerinin toplumsal bütünlüğe zarar verebileceği öngörüsüyle, eğitimin denetimini ve içeriğini tam anlamıyla devlet kontrolü altına almayı hedeflemiştir.

Bu tarihi adım, 1924 yılında yürürlüğe giren Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile başlatılan eğitimde birlik ilkesini tahkim etmiştir. Yabancı okulların ilkokul kısımlarının kademeli olarak tasfiyesi veya Türk müfredatına tam uyum sağlamasıyla sonuçlanan bu süreç, Türkiye'nin kültürel egemenliğini koruma ve laik, milli bir eğitim sistemi kurma yolundaki en stratejik hamlelerinden biri kabul edilir.