Türkiye'de Zorunlu Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersinin Başlatılması

12 Eylül 1980 askeri darbesinin ardından yönetime el koyan Milli Güvenlik Konseyi’nin lideri ve Devlet Başkanı Kenan Evren, eğitim sisteminde köklü bir dönüşümün işaretini vererek din derslerini zorunlu hale getirdi. Bu hamle, darbe yönetiminin toplumdaki siyasi kutuplaşmayı engellemek ve genç nesilleri devletin belirlediği bir ahlak anlayışı çerçevesinde yetiştirmek amacıyla benimsediği 'Türk-İslam Sentezi' politikasının en somut adımlarından biri olarak tarihe geçti.

Kenan Evren’in bu açıklaması, kısa süre sonra 1982 Anayasası'nın 24. maddesiyle anayasal bir hüküm haline getirildi. 'Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi' adıyla müfredata dahil edilen bu dersler; ilkokul, ortaokul ve lise düzeyindeki tüm öğrenciler için zorunlu kılındı. Evren, bu kararı savunurken din eğitiminin eksikliğinin gençleri 'zararlı ideolojilerin' kucağına ittiğini ve devlet kontrolünde bir din eğitiminin toplumsal huzur için şart olduğunu vurguladı.

Bu karar, Türkiye Cumhuriyeti'nin laiklik tarihindeki en tartışmalı kırılma noktalarından birini temsil etmektedir. Devlet eliyle yürütülen zorunlu din eğitimi, ilerleyen on yıllar boyunca eğitimde fırsat eşitliği, inanç özgürlüğü ve laiklik ilkesi çerçevesinde hem ulusal hem de uluslararası yargı mercilerinde yoğun tartışmalara konu olmaya devam etmiştir.