Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un Kabul Edilmesi

Türkiye'de eczacılık mesleğinin modern standartlara kavuşması ve halk sağlığının korunması amacıyla hazırlanan 6197 sayılı 'Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun', 18 Aralık 1953 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edildi. Bu yasa, Osmanlı döneminden kalan ve günün ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kalan eski düzenlemelerin yerini alarak, eczacılığı bilimsel temellere dayalı bir sağlık mesleği olarak yeniden tanımladı.

Kanun ile birlikte Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde eczane açma ve işletme yetkisi yalnızca Türk vatandaşı olan ve eczacılık fakültelerinden mezun olan kişilere tanındı. Ayrıca ilaçların hazırlanması, saklanması ve halka ulaştırılması süreçleri sıkı denetim altına alınarak, eczanelerin sadece ticari birer işletme değil, aynı zamanda birinci basamak sağlık kuruluşu olduğu tescillendi.

Günümüzde de bazı değişikliklerle yürürlükte kalmaya devam eden bu temel kanun, Türkiye'deki ilaç takip sistemi ve eczacılık etiğinin yasal zeminini oluşturmaktadır. Bu düzenleme sayesinde, kontrolsüz ilaç satışı engellenmiş ve eczacılık mesleği kurumsal bir kimlik kazanarak sağlık sisteminin ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir.