Türkiye'nin Birleşmiş Milletler İşkenceyle Mücadele Sözleşmesi'ni İmzalaması

Türkiye, 25 Ocak 1988 tarihinde Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilen 'İşkence ve Diğer Zalimane, Gayriinsani veya Küçültücü Muamele veya Cezaya Karşı Sözleşme'yi imzalayarak demokratikleşme sürecinde kritik bir adım atmıştır. 12 Eylül 1980 askeri müdahalesi sonrası dönemde, ülkenin uluslararası itibarını yeniden tesis etmek ve Avrupa topluluğu ile olan ilişkileri güçlendirmek amacıyla atılan bu imza, Türk hukuk sisteminde insan hakları odaklı dönüşümün hukuki zeminini hazırlamıştır.

Sözleşme, imzacı devletlere işkenceyi önlemek için adli, idari ve yasama düzeyinde somut tedbirler alma zorunluluğu getirmektedir. Türkiye bu belgeyi imzalayarak, kendi sınırlarındaki sorgulama yöntemlerinin ve ceza infaz kurumlarının uluslararası standartlara ve denetime uygun hale getirilmesini taahhüt etmiştir. Bu süreç, ilerleyen yıllarda Türk Ceza Kanunu'nda gerçekleştirilen reformların ve 'işkenceye sıfır tolerans' ilkesinin kurumsal bir yapıya bürünmesine olanak sağlamıştır.

Sözleşmenin onaylanmasıyla birlikte Türkiye, BM İşkenceyi Önleme Komitesi'nin denetim yetkisini tanımış ve periyodik raporlar sunma yükümlülüğü altına girmiştir. Bu gelişme, Türkiye'nin dış politikasında Batı dünyasıyla entegrasyon çabalarını desteklerken, iç hukukta da birey haklarının devlet karşısında korunması adına tarihsel bir dönüm noktası olarak kayıtlara geçmiştir.