Mısır'ın Bağımsızlığını Kazanması

Mısır, 1882 yılından itibaren fiilen İngiliz işgali altında kalmış ve Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle birlikte 1914 yılında resmen Britanya himayesine girmişti. Savaşın sona ermesinin ardından Saad Zağlul önderliğindeki Vafd Partisi'nin başlattığı güçlü milliyetçi hareketler ve 1919 yılında patlak veren halk ayaklanmaları, İngiltere'yi Mısır'ın statüsünü yeniden değerlendirmeye zorlayan temel unsurlar oldu.

28 Şubat 1922 tarihinde Birleşik Krallık, Mısır üzerindeki himaye yönetimini tek taraflı olarak sonlandırdığını ilan etti. Bu deklarasyon ile Mısır, kağıt üzerinde bağımsız bir krallık statüsü kazandı ve dönemin sultanı I. Fuad, kral unvanını alarak tahta çıktı. Ancak bu bağımsızlık tam bir egemenlik içermiyordu; İngiltere; Süveyş Kanalı'nın güvenliği, Mısır'ın dış saldırılara karşı savunulması ve Sudan üzerindeki hakları gibi dört kritik alanı kendi kontrolünde tutmaya devam etti.

Bu sınırlı bağımsızlık süreci, Mısır'ın modern bir ulus devlet olma yolundaki en önemli dönüm noktalarından biridir. 1922'deki bu adım, ülkedeki İngiliz askeri varlığını tamamen sona erdirmese de, Mısır'ın uluslararası alanda kendi kimliğiyle temsil edilmesine olanak sağlamış ve 1952 Devrimi'ne kadar sürecek olan tam bağımsızlık mücadelesinin hukuki zeminini hazırlamıştır.