Kızılhaç'ın Kuruluşu ve Henri Dunant

İsviçreli iş insanı Jean-Henri Dunant, 1859 yılında Solferino Muharebesi'nin ardından savaş alanında terk edilen binlerce yaralı askerin acılarına tanıklık etti. Bu sarsıcı deneyiminden yola çıkarak kaleme aldığı 'Solferino Hatırası' adlı kitabında, savaşlarda yaralananlara yardım etmek için tarafsız gönüllü derneklerin kurulmasını ve bu gönüllülerin korunmasını sağlayacak uluslararası bir anlaşmanın imzalanmasını önerdi.

Dunant'ın bu vizyoner çağrısı, 1863 yılında Cenevre'de dört İsviçreli vatandaşla birlikte 'Beşler Komitesi'ni kurmasıyla resmiyet kazandı. Bu komite, günümüzdeki Uluslararası Kızılhaç Komitesinin (ICRC) temelini oluşturdu. Hemen ardından 1864 yılında imzalanan ilk Cenevre Sözleşmesi ile savaş mağdurlarının korunması ve tıbbi personelin tarafsızlığı uluslararası hukuk güvencesine alınarak modern insani hukukun temelleri atıldı.

Henri Dunant, insanlık onurunu korumak adına attığı bu devasa adım sayesinde 1901 yılında tarihteki ilk Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü. Bugün Kızılhaç ve Kızılay hareketi, Dunant'ın başlattığı tarafsızlık, bağımsızlık ve insaniyet ilkeleri ışığında dünya genelinde milyonlarca insana ayrım gözetmeksizin yardım ulaştırmaya devam etmektedir.