Fatih Sultan Mehmet'in Vefatı (3 Mayıs 1481)

Osmanlı İmparatorluğu'nun yedinci padişahı olan Fatih Sultan Mehmet, 30 Mart 1432’de Edirne’de dünyaya geldi. Sultan II. Murad ve Hüma Hatun’un oğlu olan Mehmed, 1451 yılında ikinci kez tahta geçtikten sonra 1453’te İstanbul’u fethederek bin yıllık Bizans İmparatorluğu’na son verdi ve 'Fatih' unvanını aldı. Saltanatı boyunca devletin sınırlarını Balkanlar'dan Anadolu'nun içlerine kadar genişleten Sultan, askeri dehasının yanı sıra hukuk, bilim ve sanat alanındaki vizyonuyla imparatorluğun kurumsal yapısını inşa etti.

Henüz 12 yaşındayken babasına yazdığı tarihi mektuptaki kararlılığı ve İstanbul kuşatması sırasındaki tavizsiz duruşu, onun karakterini şekillendiren temel taşlar olmuştur. 'Ya ben şehri alırım ya da şehir beni' diyerek çıktığı yolda, sadece bir şehri değil, dünya tarihinin akışını değiştirmiştir. 'Gökte güneş nasıl tekse, dünyada da tek devlet olmalı' idealiyle cihanşümul bir imparatorluk hedefleyen Fatih, askeri başarılarını kültürel bir rönesansla taçlandırmıştır.

3 Mayıs 1481 tarihinde, hedefi gizli tutulan büyük bir sefer için yola çıktığı sırada Gebze yakınlarındaki Hünkar Çayırı'nda aniden rahatsızlanarak vefat etti. Ölümü hem İslam dünyasında derin bir yasa hem de Avrupa'da büyük bir sevince neden olmuş, Batı dünyasında 'Büyük Kartal Öldü' haberleri yayılmıştır. Naaşı, kendi yaptırdığı Fatih Camii'ndeki türbesine defnedilmiştir.