İndira Gandhi'nin Hindistan Ulusal Kongre Partisi'nden İhraç Edilmesi

1966 yılında başbakanlık koltuğuna oturan İndira Gandhi, kısa süre içinde Hindistan Ulusal Kongresi'nin 'Sendika' olarak bilinen muhafazakar ve yaşlı yönetici kadrosuyla güç mücadelesine girdi. Bu gerginlik, 1969 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Gandhi'nin partinin resmi adayı yerine bağımsız aday V.V. Giri'yi desteklemesiyle zirveye ulaştı. Gandhi'nin bu hamlesi, parti disiplinine açık bir başkaldırı olarak nitelendirildi.

12 Kasım 1969 tarihinde Parti Başkanı S. Nijalingappa, İndira Gandhi'yi partiden resmen ihraç ettiğini duyurdu. Bu olay, Hindistan'ın en köklü siyasi oluşumunun ikiye bölünmesine yol açtı: Gandhi liderliğindeki Kongre (R) ve gelenekçilerin oluşturduğu Kongre (O). Gandhi, parlamentodaki çoğunluğunu kaybetmesine rağmen dışarıdan aldığı destekle hükümetini sürdürmeyi başardı.

Bu ihraç kararı, Gandhi'nin halk nezdindeki popülaritesini artırarak ona 'statüko karşıtı bir lider' imajı kazandırdı. 1971 genel seçimlerinde elde ettiği ezici zafer, Gandhi'nin siyasi otoritesini pekiştirirken, rakiplerinin tasfiye edilmesini ve Hindistan siyasetinde uzun yıllar sürecek olan kişisel hakimiyetinin başlamasını sağladı.