Türkiye'de İşçilerin DGM Karşıtı Genel Grev ve İşe Gitmeme Eylemi

Türkiye'nin siyasi ve çalışma hayatı tarihinde işçi sınıfının örgütlü gücü, demokratik hakların korunmasında kritik bir rol oynamıştır. Özellikle Devlet Güvenlik Mahkemeleri'nin (DGM) yetki alanlarının genişletilmesi veya sendikal faaliyetlere yönelik baskıcı tutumlar sergilemesi, emek dünyasında büyük bir huzursuzluğa yol açmıştır. Bu bağlamda gerçekleştirilen bir günlük işe gitmeme eylemi, yüz binlerce işçinin katılımıyla hem ekonomik hem de siyasi bir mesaj niteliği taşımaktadır.

Eylemin hemen ardından Devlet Güvenlik Mahkemeleri'nin soruşturma başlatması, dönemin hukuk sistemi ile toplumsal muhalefet arasındaki gerilimi gözler önüne sermiştir. DGM'ler, kuruluş felsefesi itibarıyla devletin bölünmez bütünlüğüne yönelik suçlarla ilgilenmekle görevli olsa da, bu tür kitlesel eylemlerin soruşturma kapsamına alınması, grev ve protesto haklarının anayasal sınırlarının tartışılmasına neden olmuştur.

Bu olay, Türkiye'de sendikal mücadelenin sadece ücret artışı talebiyle sınırlı kalmadığını, aynı zamanda hukuk devleti ve demokrasi arayışının da bir parçası olduğunu kanıtlamıştır. İşçilerin bu kararlı tutumu, sonraki yıllarda çalışma mevzuatında yapılacak düzenlemeler ve yargı reformları üzerinde dolaylı etkiler yaratmış, Türkiye'nin toplumsal hafızasında önemli bir yer edinmiştir.