Yeni Zelanda'dan Koyun Eti İthalatı

Türkiye'nin yakın tarihinde, özellikle 1970'lerin sonu ve 1980'lerin başında yaşanan ekonomik darboğazlar, temel gıda maddelerine erişimde büyük zorluklara neden olmuştur. Hayvancılık sektöründeki üretim yetersizliği ve artan nüfusun talebi karşısında iç piyasada et fiyatlarının hızla yükselmesi, dönemin hükümetini radikal kararlar almaya itmiştir. Bu kapsamda, halkın protein ihtiyacını uygun fiyatla karşılamak ve piyasadaki spekülatif fiyat artışlarını durdurmak için Yeni Zelanda gibi uzak coğrafyalardan dondurulmuş koyun eti ithalatı yapılması kararlaştırılmıştır.

Et ve Balık Kurumu (EBK) aracılığıyla gerçekleştirilen bu dışalım, Türk mutfak kültürü için oldukça yeni bir kavram olan 'dondurulmuş et' ile halkın tanışmasına vesile olmuştur. Başlangıçta tüketiciler tarafından alışılmışın dışındaki tadı ve yapısı nedeniyle mesafeli yaklaşılan bu uygulama, piyasadaki et darlığını büyük ölçüde hafifletmiş ve dar gelirli vatandaşların ete ulaşımını kolaylaştırmıştır. Yeni Zelanda'dan büyük gemilerle getirilen dondurulmuş etler, soğuk zincir korunarak Türkiye'nin dört bir yanındaki satış noktalarına ulaştırılmıştır.

Bu olay, Türkiye'nin dış ticaret rejimindeki değişimlerin ve küresel gıda tedarik zincirine olan bağımlılığının önemli bir göstergesi olarak tarihe geçmiştir. İthalat hamlesi kısa vadede arz sorununu çözse de, uzun vadede yerli hayvancılık politikalarının ve üretim stratejilerinin yeniden sorgulanmasına neden olmuştur. Dönemin ekonomik koşulları altında bir zorunluluk olarak görülen bu adım, Türkiye'nin gıda güvenliği tarihindeki kritik dönemeçlerden biri olarak kabul edilir.