Okul Bahçelerinde Tarımsal Üretim Seferberliğinin Başlatılması

İkinci Dünya Savaşı'nın devam ettiği yıllarda Türkiye, savaşa fiilen girmemiş olsa da ekonomik etkilerini derinden hissetmiştir. Seferberlik ilanıyla birlikte yetişkin erkek nüfusun silah altına alınması, tarımsal iş gücünde büyük bir azalmaya ve gıda stoklarında daralmaya neden olmuştur. Hükümet, bu krizle başa çıkabilmek ve halkın temel gıda ihtiyaçlarını güvence altına almak amacıyla 'Milli Ekonomi' politikaları kapsamında yerli üretimi en üst seviyeye çıkarmayı hedeflemiştir.

Bu stratejinin bir parçası olarak, Milli Eğitim Bakanlığı ve Tarım Bakanlığı iş birliğiyle okul bahçelerinin tarım alanına dönüştürülmesi kararlaştırılmıştır. Öğrencilere hem üretim bilinci aşılamak hem de gıda arzına katkıda bulunmak amacıyla okul bahçelerine patates, yerelması, fasulye ve mısır gibi temel tüketim maddeleri dikilmeye başlanmıştır. Bu uygulama, dönemin 'kendi kendine yeten toplum' idealinin eğitim kurumlarındaki en somut yansıması olmuştur.

Eğitim tarihimizde 'Okul Bahçeleri Ziraati' olarak da bilinen bu süreç, sadece ekonomik bir önlem değil, aynı zamanda pedagojik bir hamle niteliğindedir. Çocuklara toprağı işleme ve tarımsal üretimin önemini uygulamalı olarak öğreten bu seferberlik, savaş yıllarının zorlu şartlarında toplumsal dayanışmayı güçlendirmiş ve kıtlık riskine karşı yerel bir savunma mekanizması oluşturmuştur.