1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nın Başlaması (Otuz Gün Savaşı)

1897 yılında patlak veren Osmanlı-Yunan Savaşı, temelinde Girit’teki etnik çatışmalar ve Yunanistan’ın adayı ilhak etme arzusu (Megali Idea) yatan kısa ama etkili bir savaştır. Avrupalı devletlerin diplomatik müdahalelerine rağmen, Yunan birliklerinin Osmanlı sınırını ihlal etmesi üzerine 17 Nisan 1897'de Osmanlı Devleti resmen savaş ilan etmiş ve ordu harekete geçmiştir.

Ethem Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu, Alman askeri danışmanlar tarafından modernize edilmiş donanımı ve disipliniyle Yunan kuvvetlerine karşı hızlı bir üstünlük kurmuştur. 'Otuz Gün Savaşı' olarak adlandırılmasının sebebi, çatışmaların yaklaşık bir ay sürmesidir. Milona Geçidi'ni aşan Türk kuvvetleri, Yenişehir ve Tırhala gibi stratejik noktaları ele geçirerek Yunan ordusunu geri çekilmeye zorlamıştır.

Savaşın en kritik aşaması olan Dömeke Meydan Muharebesi'nde Yunan savunma hatları tamamen çökmüş ve Osmanlı ordusuna Atina yolu açılmıştır. Ancak, Rus Çarı II. Nikolay'ın Sultan II. Abdülhamid'e kişisel ricası ve Büyük Güçlerin diplomatik baskıları sonucunda Osmanlı ilerleyişi durdurulmuştur. Savaş sonunda imzalanan İstanbul Antlaşması ile Osmanlı Devleti askeri bir zafer kazanmış olsa da, diplomatik baskılar nedeniyle Girit'e özerklik verilmiş, bu durum zaferin siyasi kazanımlarını sınırlamıştır.