Kadınlığı Koruma ve Sosyal Yardım Cemiyeti’nin Kuruluşu

Birinci Dünya Savaşı'nın getirdiği ağır sosyo-ekonomik koşullar altında, 1916 yılında İstanbul'da kurulan Kadınlığı Koruma ve Sosyal Yardım Cemiyeti, Osmanlı Devleti'nin son dönemindeki en stratejik sosyal yardım girişimlerinden biri olarak tarihe geçmiştir. Savaşın yarattığı yıkım neticesinde eşlerini ve babalarını kaybeden kadınların ve çocukların korunmasız kalması, toplumsal bir yardımlaşma ağının kurulmasını zorunlu kılmıştır.

Cemiyet, geleneksel hayırseverlik anlayışının ötesine geçerek kadınlara mesleki beceriler kazandırmayı hedeflemiştir. Bünyesinde kurulan dikimevleri ve atölyeler sayesinde kadınlar; dikiş, nakış ve dokuma gibi alanlarda çalışarak kendi geçimlerini sağlama imkânı bulmuştur. Enver Paşa'nın eşi Naciye Sultan'ın himayesinde yürütülen bu faaliyetler, kadınların sadece yardım alan değil, aynı zamanda üretime katılan bireyler olmalarını teşvik etmiştir.

Bu cemiyetin kuruluşu, Türk tarihinde kurumsal sosyal hizmetlerin gelişiminde ve kadının kamusal alandaki statüsünün güçlendirilmesinde önemli bir basamak kabul edilir. Kimsesiz ve yardıma muhtaç kadınların onurunu koruyarak onlara bir gelecek sunmayı amaçlayan bu yapı, modern Türkiye Cumhuriyeti'nin sosyal devlet ve kadın hakları vizyonuna giden yolda tarihsel bir temel oluşturmuştur.