İsmet İnönü’nün Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanlığından İstifası

8 Mayıs 1972 tarihinde toplanan CHP 5. Olağanüstü Kurultayı, Türk siyasi tarihinin en büyük liderlik değişimlerinden birine sahne oldu. Parti içinde Bülent Ecevit önderliğindeki 'Ortanın Solu' hareketinin güç kazanması, partinin kurucu kadroları ve İsmet İnönü ile bir otorite mücadelesini beraberinde getirdi. Kurultayda yapılan Parti Meclisi seçimlerinde Ecevit’in listesinin delegeden güvenoyu alması, İnönü’nün parti üzerindeki mutlak hakimiyetinin sona erdiğini tescilledi.

Seçim sonuçlarının ilan edilmesinin ardından İsmet İnönü, 1938 yılından beri aralıksız sürdürdüğü genel başkanlık görevinden 33 yıl 4 ay 11 gün sonra istifa etti. Bu karar, Türkiye'de 'Milli Şef' döneminin siyasi olarak tamamen kapanması ve CHP'nin kabuk değiştirerek yeni bir siyasi kimliğe bürünmesi anlamına geliyordu. İnönü’nün istifasıyla boşalan genel başkanlık koltuğuna, kısa bir süre sonra düzenlenen kurultayda Bülent Ecevit seçildi.

Bu tarihi olay, demokratik bir parti içi yarışın sonucunda sembolik bir liderin görevden ayrılması açısından Türk demokrasi kültürü için kritik bir örnektir. İnönü sonrası dönemde CHP, Ecevit liderliğinde sosyal demokrat bir çizgiye daha keskin bir geçiş yapmış ve 1970'li yılların Türk siyasetine damga vuracak olan 'Karaoğlan' fenomeninin temelleri bu kurultayda atılmıştır.